Veritas: Ne zaboraviti žrtve masakra u Medačkom džepu, pravda mora biti zadovoljena

„U nastupanju i povlačenju hrvatskih snaga, koje je trajalo od 9. do 17. septembra 1993. godine, primenjena je taktika ‘spržene zemlje’, pa su sva tri sela sistematski opljačkana, spaljena i sravnjena sa zemljom“, naveli su iz centra „Veritas“ u saopštenju.

Istakli su da je u akciji stradalo ukupno 87 Srba, dok ranjenika uopšte nije bilo.

„Rezultati pregleda tela – razbijene lobanje, prostrelne rane iz neposredne blizine i živi ljudi bacani u vatru – nedvosmisleno ukazuju na to da je izvršeno sistematsko likvidiranje zarobljenih i nemoćnih“, dodali su u saopštenju.

Naveli su da je među žrtvama bilo 46 vojnika, šest milicionera i 35 civila i pripadnika mesne straže, dodajući da je stradalo 17 žena, dok je 25 žrtava bilo starije od 60 godina.

Iz Veritasa su istakli da se devet osoba, među kojima je šest civila prosečne starosti 71 godinu od čega četiri žene, i dalje nalazi na listi nestalih.

„O razmerama uništenja najbolje svedoči tadašnja izjava komandanta UNPROFOR-a, generala Žana Kota, koji je nakon obilaska terena rekao: ‘Nisam našao znakova života, ni ljudi, ni životinja… Razaranje je potpuno, sistematsko i namerno'“, naveli su u saopštenju.

Uprkos očiglednim dimenzijama zločina, istakli su iz Veritasa, Haški tribunal je predmet Ademi/Norac prepustio hrvatskom pravosuđu što je rezultiralo, kako su naveli, simboličnim kaznama.

General Rahim Ademi je oslobođen svih optužbi, dok je general Mirko Norac osuđen na šest godina zatvora za nesprečavanje ubistava četiri civila i mučenje jednog zarobljenika.

Neposredni izvršioci Josip Krmpotić, Velibor Šolaja i Josip Mršić osuđeni su na minimalne kazne od tri do pet godina zatvora.

„Posebno poražava činjenica da je u sudskim postupcima nesporno utvrđeno da su u sopstvenim kućama žive izgorele najmanje četiri srpske žene, ali za njihovu smrt i paljenje niko nije oglašen krivim“, istakli su iz Veritasa.

Naveli su da je pre rata, u aprilu 1991. godine, u Divoselu, Počitelju i Čitluku živelo ukupno 780 stanovnika, pretežno srpske nacionalnosti, dok je danas situacija takva da u Divoselu ne živi niko, u Počitelju žive dve starije žene, dok je u Čitluku preostalo 10 stanovnika u četiri porodice.

Iz Veritasa su apelovali da se žrtve ne zaborave i da pravda, iako zakasnela, mora biti zadovoljena.