Spajić se ne oglašava, različita tumačenja ko destabilizuje Crnu Goru

Premijer Crne Gore Milojko Spajić nije se javno oglašavao kako bi razjasnio na koje je dvije zemlje mislio kada je upozorio na hibridno djelovanje usmereno na destabilizaciju države, iako su njegove izjave izazvale reakcije u regionu i različita tumačenja u Podgorici.

Marko Banović iz Digitalnog forenzičkog centra (DFC), organizacije koja prati dezinformacije i strani uticaj u Crnoj Gori, rekao je da njihove višegodišnje analize Srbiju prepoznaju kao ključnog aktera hibridnih prijetnji prema Crnoj Gori, dok sličan maligni uticaj Albanije i Hrvatske nijesu registrovale.

Banović je za Televiziju E kazao da se uticaj iz Srbije ostvaruje kroz političke, medijske, verske, bezbednosne i druge kanale i da se u značajnoj meri oslanja na domaće aktere.

Spajić je ranije na društvenim mrežama rekao da vlada raspolaže „ozbiljnim bezbjednosnim operativnim informacijama“ prema kojima zvaničnici najmanje dve države regiona, uz podršku pojedinih domaćih političkih aktera i dela medija, pripremaju hibridno delovanje sa ciljem destabilizacije Crne Gore i usporavanja njenog evropskog puta.

Vijesti su, pozivajući se na neimenovane izvore, objavile da su u pitanju Srbija i Albanija, dok je RTCG potom, takođe pozivajući se na izvore iz izvršne vlasti, objavio da Albanija nije jedna od država na koje je Spajić aludirao.

Albanski zvaničnici odbacili su mogućnost da Tirana učestvuje u pokušajima destabilizacije Crne Gore, naglašavajući da su dve zemlje saveznice u NATO-u i partneri na putu ka Evropskoj uniji.

Predsjednik Srbije Aleksandar Vučić takođe je odbacio mogućnost da je Spajić mislio na Srbiju i rekao da pretpostavlja da se crnogorski premijer odnosio na Hrvatsku.

„Siguran sam da nije Srbija, šta mi imamo s njima“, rekao je Vučić, dodajući da veruje da je jedna od država Hrvatska.

Banović je, međutim, rekao da analize DFC-a ne beleže maligni uticaj Hrvatske ili Albanije uporediv sa onim koji ta organizacija registruje iz Srbije.

Prema njegovim rečima, posebno je važno utvrditi da li institucije imaju dokaze o konkretnim aktivnostima stranih država i da li su preduzele mere kao odgovor na njih.

DFC je tokom prethodnih godina u više analiza upozoravao da se strani uticaj u Crnoj Gori često širi kroz domaće medije, političke strukture, društvene mreže i identitetska pitanja, uključujući odnose sa Srbijom, Srpskom pravoslavnom crkvom i Rusijom.