Reagujući na Dačićeve navode, Đilas je istakao da pravi naziv za politiku vođenu do 2000. godine nije prevara, već, kako je naveo, „brutalna, istorijska pljačka građana Srbije“. U pisanoj izjavi on je podsetio na ekonomske i političke probleme iz tog perioda, uključujući inflaciju, nestašice osnovnih životnih namirnica, rad piramidalnih banaka i pitanje iznošenja deviznih sredstava u inostranstvo, uz ocenu da tadašnji nosioci vlasti nikada nisu položili račune za te poteze.
Prema njegovim rečima, 5. oktobar 2000. godine predstavljao je čin „istorijske samoodbrane izborne volje naroda“ i otpor politici sankcija i izolacije. Đilas smatra da današnji napadi na tekovine tog datuma odražavaju strah aktuelne vlasti od gubitka funkcija i odgovornosti pred nezavisnim pravosuđem, poručivši da će „Evropska Srbija ponovo pobediti“.
Reakcije vladajuće koalicije
S druge strane, predstavnici vladajuće koalicije godinama unazad iznose drugačije viđenje perioda nakon 2000. godine, ocenjujući da su promene od 5. oktobra doveo do masovne privatizacije, zatvaranja fabrika, rasta nezaposlenosti i urušavanja domaće privrede. Prema njihovim rečima, period tranzicije doneo je korist uskom krugu političkih i ekonomskih aktera bliskih tadašnjoj vlasti, dok su građani pretrpeli najveće ekonomske gubitke.
Predstojeći izbori i suprotstavljena politička viđenja novije srpske istorije ponovo postaju centralna tema u javnom prostoru, dok se stranke pripremaju za kampanju i iznošenje svojih izbornih programa.
Vaše mišljenje je deo priče
Pročitajte stavove drugih čitalaca i uključite se u razgovor.