Izložba posvećena Umetničkoj školi iz Peći i slikaru Vladimiru Vladu Radoviću

U utorak 24. februara u Galeriji Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka u Beogradu (Rige od Fere: 4) biće otvorena izložba posvećena Umetničkoj školi iz Peći.

Izložba pod nazivom „Pećka škola- mesto razvoja veština i znanja“ biće otvorena u 13 časova, a kako su naveli organizatori, povod je blagodarnost Umetničke škole u Peći 1949–1999 i obeležavanje 125 godina od rođenja i 40 godina od smrti doajena kosovsko-metohijskog slikarstva Vladimira Vlada Radovića.

O značaju škole i izložbenim delima govoriće akademski slikar Zvonko Pavličić i istoričarka umetnosti Jelena Pavličić Šarić.

Zvonko Pavličić je agenciji Beta kazao da je Umetnička škola od samog osnivanja imala značajnu ulogu u kulturnom životu Peći i važila za jednu od najprestižnijih škola likovnog obrazovnog profila u Srbiji i regionu.

„Ovim su, pored Beograda, Skoplja, Ljubljane, Sarajeva, Cetinja, Herceg Novog, Zagreba, Niša i Novog Sad, Peć i Kosovo i Metohija, uključeni u sistem likovnih obrazovnih institucija tadašnje Jugoslavije“, kazao je.

Osnivač Umetničke škole je bio jedan od najpoznatijih akvarelista bivše SFRJ Vladimir Vlada Radović, koji je u toj školi radio sve do penzionisanja 1968. godine kao nastavnik crtanja, slikanja, scenografije, nacrtne geometrije i perspektive.

Prvi direktor novoformirane škole bio je ugledni srpski vajar, pedagog, muzičar i pisac Milan Besarabić.

Na ideju profesora škole osnovana je Dečanska likovna kolonija, prva i najstarija na Kosovu i Metohiji.

Pored Radovića i Besarabića među nastavnim kadrom bili su i vajar i pesnik Risto Otović, crtač i vajar Luka Stanković, te Božidar Prodanović nastavnik crtanja i slikanja i istaknuti slikar.

U školi su radili i slikar i konzervator Rufim Lazović, istaknuti slikar Svetozar Sveta Kamenović, prvi diplomirani istoričar umetnosti s Kosova i Metohije Milan Ivanović, Ljiljana Tripković Lazović, profesor istorije umetnosti i istorije stilova, Radoslav Musa Miketić, profesor vajanja i crtanja, prvi školovani vajar i naistaknutiji predstavnik savremene skulpture na prostoru Kosova i Metohije, Šemsedin Kasapoli, nastavnik metodike i ornamentike.

Pećku školu su obeležili i profesori Veroljub Veljko Radović, Petar Božović, Mišo Đurđević, Slobodan Mihailović, Dragan Vukosavljević, Slavko Šćepanović, Ljiljana Jovanović, Bogoljub Kostić, Šućri Nimani, Nada Ivović Babović…

„Od prve generacije učenika 1949/50. koji su pohađali ovu uglednu školu u petogodišnjem trajanju, iznikla je čitava plejada likovnih umetnika, koji su kasnije aktivno stvarali i širili svoja znanja na studijama u Beogradu i drugim gradovima, stičući afirmaciju i ugled. Između ostalih: Sava Rakočević, Nusret Salihamidžić, Đeljoš Đokaj, Trajko Stojanović Kosovac, Muslim Mulići, Ilija Šoškić, Dževdet Džafa, Stevan Čukić, Mirko Radulović, Dragomir Jašović, Tahir Emra, Pavle Popović, Dobrilo Doco Nikolić, Slavko Šćepanović, Milorad Knežević, Vasili Kirjazovski, Fatmir Kripa, Ratomir Petrović – Raca, Dušan Raičković, Tomislav Trifić, Šućrija Đurković, Džeko Hodžić, Momir Armuš, Slobodan Perović“, naveo je Pavličić.

Umetnička škola je 1986. godine ponela ime po Vladimiru Vladu Radoviću.

Nakon 1999. godine, usled ratnih događaja rad škole je prekinut, a kasnije je u skladu s procesom uspostavljanja novog kosovskog identiteta, baziranog na albanskoj percepciji i interpretaciji vrednosti, dobila ime po Odisi Paskali, vajaru iz Albanije.

Radović je od prve izložbe 1926. pa do 1984. godine više puta samostalno izlagao u Peći, Prištini, Kosovskoj Mitrovici i Beogradu, a mnogo puta na kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu.

Dobitnik je više nagrada i priznanja, među kojima se ističu Zlatna značka Kulturno prosvetne zajednice Srbije (1977), Vukova nagrada (1977) i Sedmojulska nagrada (1981).